از سوى ديگر ، سال‌هاست كه نظام بين الملل حقوق بشر تلاش مىكند تا تنبيه بدنى كودكان را از جوامع حذف نمايد . در اين راستا ، نظام حقوق بشر تحت عناوين مختلف و با ابزارهاى گوناگون درصدد ترويج اين ديدگاه بوده و معتقد است تنبيه كودكان بر خلاف كرامت انسانى و تماميّت جسمانى كودكان بوده و گاه ، امرى غير انسانى ، تحقيرآميز و خشن نيز محسوب مىشود ؛ لذا ، تمام تلاش خود را بر اين امر متمركز نموده است كه از اعمال همه‌ى انواع تنبيه و مجازات بدنى كودكان در سطح جهانى جلوگيرى كرده ، و اين عمل را به طور كلّ حذف نمايد . بنابراين ، در به دو امر و به ظاهر ، دو رويكرد متعارض شكل مىگيرد . ما ضمن بررسى و تبيين موضع واقعى اين دو ديدگاه ، سعى نموده‌ايم با توجّه به غبطه و مصلحت كودكان و منافع اجتماع ، تربيت ، رشد و حقوق كودكان ، راه‌كارهاى مناسب جهت نزديكى دو رويكرد به يك‌ديگر ارائه دهيم . در روند بررسى اين مسأله از بُعد اسلامى ، نه تنها آراى فقهاى شيعه در اين مسأله بررسى گرديده ، بلكه سعى شده است تا با بررسى دقيق و اجتهادى از منابع حقوق كودك در قرآن كريم و سنّت معصومان ( ع ) ، ديدگاه اسلامِ شيعى در اين موضوع ، به درستى تبيين شود . اهداف ، اهميّت و انگيزه‌ى تحقيق در وهله‌ى نخست ، هدف كلّى تحقيق حاضر ، هدف علمى و آكاداميك است ؛ در اين راستا ، تحقيق حاضر به ارائه‌ى ديدگاه‌هاى انديشمندان اسلامى و نظام حقوق بشر ، در خصوص تنبيه بدنى كودكان و مفاهيم مرتبط با آن مىپردازد ، و در نتيجه ، موجب افزايش دانايى و شناخت نسبت به اين دو ديدگاه مىشود . در مرحله دوم ، هدف تحقيق ، به سبب اهميّت عملى موضوع تعريف مىگردد ؛ چنان‌كه مىدانيم يكى از چالش‌هاى اساسى كه امروزه كشور ما و بسيارى از كشورهاى اسلامى با نظام حقوق بشر در عرصه بين‌المللى دارند ، به رويكردهاى